Τμήμα Μονωδίας
Σύγχρονη Μουσική 20ος & 21ος αι.
Κατερίνα Μανιού
Η Κατερίνα Μανιού είναι vocal performer, μουσικολόγος (PhD), με εξειδίκευση στην συστηματική μουσικολογία και στις διεπιστημονικές σπουδές της φωνής (Postdoc). Αποφοίτησε από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών Αθήνας, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα: “Πλευρές του Μοντερνισμού και του Μεταμοντερνισμού στο έργο του Alfred Schnittke” με υποτροφία του Ι.Κ.Υ., κατόπιν διαγωνισμού. Εκπονεί μεταδιδακτορική έρευνα στο Τμήμα Ιστορίας Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με θέμα “Επανεκφωνώντας το επερχόμενο: Πολιτικές διαστάσεις της μυθολογικής και της τεχνομυθολογικής φωνής στην Αισχύλεια Κασσάνδρα.” Κοντά σε αυτά, έχει ολοκληρώσει τις σπουδές της στο κλασικό τραγούδι με “Άριστα Παμψηφεί και Πρώτο Βραβείο” (τάξη Τζένης Δριβάλα) ενώ είναι κάτοχος των πτυχίων πιάνου (τάξη Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου) και ανώτερων θεωρητικών (Αρμονία και Αντίστιξη στην τάξη του Γιάννη Μπελώνη, και Φούγκα στην τάξη Παναγιώτη Αδάμ).
Ως vocal performer, έχει συνεργαστεί με την Εθνική Λυρική Σκηνή, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, το MSH Paris Nord, καθώς και με ομάδες νέας μουσικής, χορού, σωματικού θεάτρου και ανεξάρτητους καλλιτέχνες όπως οι: David Glass, Eve Sussman, Karol Sansour, Alea III, “Medea Electronique”, Joe Tornabene, Άννα Τζάκου κ.α. Έχει συμμετάσχει / δημιουργήσει performance lectures, sound installations και ηχογραφήσεις σε εγχώρια και διεθνή συνέδρια, έχει πραγματοποιήσει ομιλίες στη Βιβλιοθήκη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στο Τ.Μ.Σ. Αθήνας, στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας (ΕΡΤ) κ.α. Άρθρα της έχουν δημοσιευθεί σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά, ενώ διαθέτει τη στήλη “Ασύγχρονες Σκέψεις για τη Σύγχρονη Μουσική” στο διαδικτυακό μουσικό περιοδικό “Tar”. Έχει διδάξει στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στο Τμήμα Πολιτισμού Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, αναλαμβάνοντας ένα ευρύ φάσμα μαθημάτων θεωρητικής και εργαστηριακής μορφής. Είναι μέλος των διεθνών επιστημονικών ομάδων, όπως η IPPT (International Platform for Performer Training), μετέχοντας σε δράσεις που την καθιστούν ενήμερη ως προς τις νεότερες εξελίξεις στην ευρύτερη τέχνη της performance, έχοντας, ταυτοχρόνως, την ευκαιρία να παρουσιάζει και να επικυρώνει την αρτιότητα των ερευνητικών και καλλιτεχνικών εργασιών της.
Συνοψίζοντας, τόσο η ακαδημαϊκή, ερευνητική όσο και η καλλιτεχνική της δραστηριότητα έχουν ως σημείο εκκίνησης τη θεωρητική και πρακτική επισκόπηση του φωνητικού φαινομένου εντός πολλαπλών προοπτικών: Ξεκινώντας από ποικίλες αφετηρίες, μέριμνα συνιστά σταθερά η εκ νέου ανακάλυψη του ‘ανθρώπινου.’